كه در ميان ابرها منزل دارند

تا ظهر مهمان هستند

ابر است و باران است

باران اگر ببارد

مهمانان شسته مي شوند

سبز مي شوند

من از روي تختخواب

جهان و مرگ را

در سفيدي اين ملافه ها

و ان كاج هاي دور

مهمان مي كنم.

مرا به مهماني

ملافه هاي سفيد

نياوردند

با باي بي كفش

و چشماني تهي از عينك

به اين مهماني امدم

فقط شام را مي توان

در اين جهان خورد .

                                                            احمدرضا احمدي . لكه اي از عمر بر ديوار بود